Það var fríður og föngulegur hópur hjólreiðafólks sem lagði af stað frá Fjölskyldu- og Húsdýragarðinum um kl. 19, þriðjudaginn 4 ágúst. Ekkert okkar vissi hvert förinni var heitið, en við vonuðum að Garðar forystugarpur myndi leiða okkur á vit óvissu og ævintýra. Veðurspáin var rigning, nema hvað og mátti sjá suma svartsýna stoppa hér og þar og klæða sig í regnbuxur. En veðurguðirnir voru með okkur, það ýrði úr loftinu, rétt mátulega mikið til að gróðurinn ilmaði einstaklega vel.
Fyrst var farið í gegn um Elliðaárdal og við stífluna hittum við Fjölni
formann og fleiri hjólakappa, þar á meðal unga stúlku. Annars hefði ég
verið eini kvenmaðurinn í hópnum. Dekkið hjá mér var orðið pínu lint
að aftan, og þegar ég ætlaði að pumpa í það reyndist pumpan mín
brotin. Þá er nú ekki ónýtt að vera á ferð með félögum úr
Fjallahjólaklúbbnum, áður en ég vissi hvaðan á mig stóð veðrið var búið
að rétta fram nokkrar pumpur, og svo skiptust kapparnir á að pumpa í
dekkið.
Leiðin lá áfram upp Elliðadalinn og tók okkur að gruna að Heiðmörkin væri líklegur áfangastaður, en á leiðinni rákumst við á vað sem strákarnir í ferðinni þurftu endilega að skoða nánar. Raunar var það Árni, einn af heldri hjólamönnunum sem fór fyrstur yfir ána, eftir það gátu unglingspiltarnir ekki verið látið fréttast að þeir hefðu ekki farið yfir. Það var því mis-blautur hópur sem hjólaði inn í fallegt rjóður í Heiðmörkinni. Þar töfraði Fjölnir formaður upp úr bakpoka sínum hvern hitabrúsann á fætur öðrum, kakó, kanilsnúða, kex, kleinur og marglitt M&M. Varð úr hið myndarlegasta hlaðborð sem við gæddum okkur á fram eftir kvöldi. Síðan var hjólað eftir mjóum stígum Heiðmerkur, í gegn um kjarr, blóma- og lúpínubreiður. Fram hjá Elliðavatni og aftur í gegn um Elliðaárdalinn.
