Fjallahjólaklúbburinn

Takk fyrir þessa jákvæða frétt um auknar hjólreiðar,  mbl !

Það er sannarlega  góðs viti að fleiri hjóla í skólann svo tekið sé eftir því. Rök fyrir því að það sé gott fyrir einstaklingana og samfélaginu má finna í ýmsum opinberum skýrslum, innlendar og erlendar, og frá aðilum eins og Alþjóðaheilbrigðismálastofnun og European Conference of Transport Ministers.

En í lok fréttar kemur leiðinda skot á dömuna á reiðhjóli sem prýðir mynd með fréttina.  (Það má halda til haga að blaðamaður hafi tæplega talað við hana): 

Verra er þó þegar hjólreiðafólk gleymir að setja á sig hjálminn, enda leynast hætturnar víða, ekki síst þegar kólnar í veðri og hugsanlega hált. Það hefur þó ekki hvarflað að þessari ungu konu sem hjólaði á lóð Háskóla Íslands.

Við getum jafn lítið vitað um það hvað hafi hvarflað að henni og það hvort hún hafi notað tannþráð nýlega eða tekið lýsi.  Það virðist ekki hafa hvarflað að blaðamanni í tengsl við halkuna að minnast á nagladekk undir reiðhjól og að bílstjórar og fólk a reiðhjóum fari með gát. Ekki heldur er minnst á ljósabúnaði sem er þó lögbundin á reiðhjólum í myrkri og vanti æði oft.  

Staðreyndin virðist vera að þeir sem hjóla verða heilbrigðari og lífa lengur en aðrir, þannig að það er kannski komið nóg af því að leggja fólki sem hjólar án hjálms í einelti ? -ML

Við vekjum athygli á íslenskum vef sem var opnaður í vor með svipuðu efni sem er einnig ætlað að veita fólki innblástur og sýna hversu þægilegt og auðvitað hressandi það er að fara hjólandi á milli staða. Á síðunni má sjá alls konar skemmtilegar myndir.

Kíkið á hjólreiðar.is

PG

Ein einfaldasta leiðin til að tryggja það að líkaminn fái sína nauðsynlegu hreyfingu er að flétta hana inn í daglegt líf s.s. með því að hjóla eða ganga til vinnu og skóla. Það gerir börnunum ekki gott að keyra þau stuttar leiðir sem henta vel til göngu og hjólreiða.

Í Bretlandi og víðar er börnum kennt með skipulegum hætti að hjóla með öruggum hætti í umferðinni í Bikeability kennslu eða Hjólafærni eins og við höfum kallað kennsluna á íslensku. Það er ekki síður verðugt verkefni en sundkennsla, henni verður ekki skipt út með kútum.

Íslendingar eru aftarlega á merinni sem hjólaþjóð líkt og t.d. bretar og gætu nýtt sér margt af því sem þeir eru að gera til að aukahjólreiðar. s.s. með innleiðingu kennslu í Hjólafærni.

Á hjólabloggi Guardian eru nokkur góð ráð fyrir foreldra sem vilja fá börnin sín til að hjóla til skóla og fleiri hjá Sustrans.

Hér má svo lesa á íslensku um tækni Samgönguhjólreiða sem kennd er í Hjólafærnikennslu.

Páll Guðjónsson

Það er eitt af stefnumálum Landssamtaka hjólreiðamanna LHM að leyfa hjólreiðar gegn einstefnu þar sem það er hægt. Í þeim löndum Evrópu þar sem mest er hjólað eru hjólreiðar leyfðar gegn einstefnu. Rætt hefur verið um slika breytingu í Svíþjóð og Noregi.

Oft er það gert með sér skiltum eins og sést á þessum myndum.

Þessi ráðstöfun bætir hreyfanleika hjólreiðafólks og eykur ferðahraða milli staða. Niðurstöður þýskrar rannsóknar sýnir að slysahætta er ekki meiri.

Þessar tilögur lögreglunnar sem vitnað er í eru ekki líklegar til að auka öryggi hjólreiðamanna.

Hjólreiðamenn eiga að hjóla með annarri umferð í suðurátt en á sérstakri rein í norðurátt. Ef settur er kantur þrengir svo að umferð hjólandi í suðurátt að öryggi þeirra yrði minna. Heilreinda línan hefur að hluta til þessi áhrif því óheimilt er skv. umferðarlögum að aka yfir slíka línu, sbr. myndina hér úr Mbl.is af Suðurgötu horft í norður. Afleiðingin er sú að vegur í suður virkar helst til of þröngur fyrir framúrakstur framúr hjólandi. Það er helsti gallinn við þessu útfærslu í Suðurgötunni fyrir utan að hún aðeins stuttur spotti og ekki hluti af samanhangandi leið. 

Í raun væri best að hafa brotna línu milli hjólareinar í norðurátt og umferðar í suðurátt svo bílar geti auðveldlega tekið fram úr umferð hjólandi í suður. Þannig útfærsla er sýnd á þessari mynd.

Það virðist eins og lögreglan misskilji alveg þetta mannvirki og ekki er laust við að borgin viti ekki heldur almennilega hvað hún er að gera.

Það er óþarfi að finna upp hjólið hérna heima þegar lönd í Evrópu hafa þegar fundið lausnina og hjólreiðar eru þar margfaldar á við hér.  Deilur milli lögreglu og borgar eru heldur ekki góð leið til að finna upp hjólið.

Væri ekki ráð að Lögreglan, Borgin og LHM myndu senda fulltrúa sína til Hollands að skoða hvernig sú þjóð sem hjólar mest í Evrópu hagar merkingum og hönnun fyrir reiðhjólaumferð?

Á heimasíðu Landssamtaka hjólreiðamanna LHM er umfjöllun um innflutning reiðhjóla s.l. 10 ár.

Það verður að segjast eins og er að samanburðurinn við verð á bíla í þessari frétt er frekar óréttlátur. Hinsvegar sjást ekki forsendur samanburðarins nógu vel til að hægt sé að dæma um hvort hann sé réttur.

Það er vitað að verð á reiðhjólum og íhlutum í reiðhjól hefur hækkað almennt erlendis síðustu ár. Svo virðist líka að íslendingar kaupi almennt meira af vönduðum og dýrari reiðhjólum heldur en áður var.

Nú er meira hjólað og hjólin eru notuð í meira mæli sem farartæki heldur en leiktæki. Þetta kemur meðal annars fram í svari LHM við fyrirspurn Samtaka Evrópskra hjólreiðafélaga ECF, sem LHM er aðili að.

Svar LHM: http://www.lhm.is/lhm/skjol/619-bref-ecf-spurt-um-hjolreiear-a-islandi

Tafla í svari LHM: http://www.lhm.is/images/stories/vaktin/arnid/FylgiskjalHagstofan.pdf

Það virðist eins og hjólreiðar hafi u.þ.b. tvöfaldast á síðustu árum og höfuðborgarsvæðið og þá sérstaklega miðborg Reykjavíkur sé komin með álitlegt hlutfall ferða á reiðhjólum.

LHM hefur í nýlegri umsögn til efnahags- og viðskiptanefndar Alþingis óskað eftir því að tollar á reiðhjólum og varahlutum í þau verði felldur niður til samræmis við tolla og vörugjöld við innflutning á eyðslugrönnum bílum. Kostnaður ríkisins við það miðað við óbreyttan innflutning gæti verið á milli 30 og 40 milljónir króna á ári en sparnaður neytenda gæti numið um 60 til 80 milljónum króna, eftir því hvaða álagningarprósenta er reiknuð fyrir verslun. Það er ekki vitað til þess að fyrirætlanir séu hjá ríkinu um að fara að því.

Rikið virðist samkvæmt þessu telja það skynsamlegra að fella niður öll gjöld á "vistvæna" bíla heldur en á vistvænasta farartækinu, reiðhjólinu. "Vistfótspor" (ecological footprint) vistvæns bíls er um 1000 falt stærra heldur en "vistfótspor" reiðhjóls. Auk þess hefur reiðhjólið heilsufarsávinning í för með sér fyrir notandann, skapar ekki hættu í umferðinni fyrir aðra vegfarendur eins og bíll gerir, bætir umhverfið og tekur ekki sama pláss í borginni.